De Pietsjlamp – 24. Ziekendienst Schimmert

In de rubriek ‘De Pietsjlamp’ zet De Beekdaeler bijzondere personen of gebeurtenissen in de schijnwerpers. We belichten ze met onze Pietsjlamp.

Schimmert – ‘Al een halve eeuw houdt een klein groepje inwoners van Schimmert een oude traditie in ere. Nadat pastoor Beckers destijds, vanwege zijn leeftijd, moeite kreeg alle bezoeken aan zieken en eenzame zielen in zijn parochie bij te benen, besloot een aantal dames hem hierin te gaan ondersteunen. Vandaag de dag vormt het clubje van dertien vrijwilligers een bloeiende stichting die dit stukje diaconie, samen met pastoor van Oss, met liefde in stand houdt. De Beekdaeler bezocht de feestelijke middag, die vanwege Corona een iets andere invulling kreeg dan gepland, en keek met de leden terug op 50 jaar inzet en belangstelling voor de zieke en eenzame medemens.

V.l.n.r. Jo Vrancken, Maria Bouwers, Maria Kuipers, Annie Lucassen, Philomène Stevens, Anny Smeets, Nore Horsmans, Tiny Frissen (voorzitter), Elly Eijssen (secretaris/penningmeester), Maria Moonen, Toos Horsmans, pastoor John van Oss, Paula Raeven en Jan Bouwens. Tekst & Beeld: Katja Waltmans

Schimmert ‘Al een halve eeuw houdt een klein groepje inwoners van Schimmert een oude traditie in ere. Nadat pastoor Beckers destijds, vanwege zijn leeftijd, moeite kreeg alle bezoeken aan zieken en eenzame zielen in zijn parochie bij te benen, besloot een aantal dames hem hierin te gaan ondersteunen. Vandaag de dag vormt het clubje van dertien vrijwilligers een bloeiende stichting die dit stukje diaconie, samen met pastoor van Oss, met liefde in stand houdt. De Beekdaeler bezocht de feestelijke middag, die vanwege Corona een iets andere invulling kreeg dan gepland, en keek met de leden terug op 50 jaar inzet en belangstelling voor de zieke en eenzame medemens.

‘Vroeger gingen we met een doosje zuurtjes op pad,’ lacht Philomène Stevens bij de herinnering. Ze haalt een doosje van toen uit haar tas. ‘Dit kreeg mijn man tijdens een van die bezoeken, toen hij in de jaren zeventig langdurig in het ziekenhuis lag. Voor mij hangen aan dit doosje veel herinneringen vast. Nu ben ik zelf lid van de ziekendienst en bezoek op mijn beurt dorpsgenoten die het nodig hebben.’ Toos Horsmans voegt toe: ‘Dat uurtje van aandacht dat je iemand geeft, even een praatje maken, oude verhalen ophalen of gewoon een luisterend oor bieden. Dat is zo belangrijk. En het wordt gewaardeerd!’ Gouden regel is absolute discretie. Alles wat ter tafel komt tijdens de bezoeken wordt vertrouwelijk behandeld. Ook in de maandelijkse vergaderingen wordt over de inhoud van de gesprekken niet uitgeweid.
Waren het oorspronkelijk alleen dames die mochten meehelpen, tegenwoordig zijn ook mannen van harte welkom. ‘Alleen wonende mannen vinden het soms toch prettiger als een man op bezoek komt in plaats van een vrouw. Een gesprek van man tot man wordt op prijs gesteld,’ vertelt Jo Vrancken. ‘Vroeger moest je door de ballotage commissie!’ roept Paula Raeven lachend. ‘Later hoorde ik dat er een ledenstop was, daarom moest ik even wachten tot ik mocht ‘toetreden’, maar het voelde wel zo!’

Naast het bezoeken van de parochianen zijn er diverse keren per jaar activiteiten, zoals de ziekenzondag in september, waarbij tevens de Heilige Mis wordt bezocht. Indien nodig wordt vervoer geregeld door de ziekendienst. Met Pinksteren is er het bezoek aan de Ziekenzegening in Elsloo. ‘Het is mooi dat zoiets nog bestaat in ons dorp. Financieel bedruipen we onszelf, we draaien volledig op giften, donaties en de jaarlijkse collecte,’ laten de vrijwilligers trots weten. Het jaarlijkse etentje van de vrijwilligers onderling gaat op eigen kosten en niet uit de pot van de ziekendienst.

Overigens worden niet alleen zieken in het dorp bezocht, ook oud-inwoners van Schimmert, die nu in een verzorgingstehuis verblijven worden bezocht. Jan Bouwens vertelt: ‘Naast de ziekenbezoeken die ik zelf afleg, ben ik ook chauffeur voor Anny (Smeets-Wetzels, 91 jaar) die tot nu toe nog altijd actief heeft bijgedragen aan diverse bezoeken. Ik rij door heel Beekdaelen en omstreken want daar komen mensen, vanwege plaatsgebrek dichterbij, soms terecht.’ Deze feestelijke dag heeft wel een emotioneel tintje: Vanaf vandaag stopt de nog altijd vitale Anny ermee, na vijftig jaar trouwe dienst: ‘Nu mogen jullie mij komen bezoeken!’

Anny Smeets-Wetzels